Flekke tenner

Du reiser på festar og håpar du snart skal bli glad nok Der du kan vera deg sjølv, men så er det aldri bra nok Du er samla når du er aleine, men aleine blant venner Det er da, kjære venn, det er da du må flekke tenner

Du blei ikkje mata med sølvskei, du fekk ikkje alt opp i henda Du klatra opp sjølv og sette att stegan ned til renna Du er glad i snille folk, men du har skarpe antenner Det er da, kjære venn, det er da du må flekke tenner

Du er god i alt du gjer, men du tør ikkje si det Du har bore rundt på Jantelova sidan du var 4 Du har blitt dolka i ryggen, og såra brenner Det er da, kjære venn, det er da du må flekke tenner

Du kikkar ut på verden bak grå persienner Du er fanga i ei rolle du ikkje kjenner