Nede ved elva

Eg gjeng ved elva, eg gjeng og lurar mens timenn’ renne’ og tankenn’ durar Og skuggenn’ felle’ så tungt på skrå mot strie stryk og kulpar grå

Elle åra, hårr blei dom av, tru? Finn du det ut, må du sea ifra, du! Sku’ jønne hatt to-tri år igjen og gjeve bort til ein avdød venn

Eg gjeng og ventar, eg gjeng og vonar eg snart får høyre dei vakre tonar Når han stilt kviskrar namnet mitt og seier: «Takk at du venta, litt»

Vinden kan vende og draumar dreie men elva gløymer aller sitt leie Slik er eg, ofte vill og stri men munnar ut ved jenta mi

Med ein spelemann vil eg jønne leva Han stryk på meg og han stryk på fela Me deler ei niste, me deler et bål Me deler ei bøn, og me deler ein skål

Skal eg følgje den gamle draumen ell’ kaste’n beint uti elvestraumen Eg er vel gamal, men langt frå dau Det er att litt ungdom i dom eldre au

Så deler me denna vesle beita her på ein håtte uti huttiheita Her nede ved elva med smil og gråt Her nede ein stad mellom dag og nått