Rym, reis, struk

E ser nok at du slit nå Strikken held på å ryk Du ha tåla altfor mykjy i altfor lang ei tid Du mista gnist og kraft Sjå kant du heild på å bli

Keinn det vera mogle? Såg ’kje mange som døkk Ei stond så va e sikker på at ”detta tek ’kje slutt” Men nå æ leiken andelein For plutsele braut kvanndagen ut

RYM, REIS, STRUK OG KOM DE FRÅ E VEIT AT HO VA BRA, MEN DET Æ LENGJE SIA NÅ NÅ GÅR DU DER OG ILLTRIVST – INGOR FRAMTID DER Å SJÅ TÅ KUTEN, GUT OG KOM DE DER IFRÅ

E veit ’kje kant det b’ynte Kår det va det glapp Mæ innsyn i frå ute kunn det virke nokså fint Men inna husets veggje Låg visst mistrøste stinn

RYM, REIS…..

Keinn det vera du spør de sjøl iblant, um ting kunn vore gjort på anna vis Heill gjekk det berre tomt for brensel ettekårt Når følelsun fraus fast i tid’n

RYM, REIS, STRUK