Furukeill`n

Tunge skye ligg og truga Lummert værdrag heng og syg Mo og myr i redsel ruga Tord’vær kjøm som olme tyr Lauv og gras det skjølv i spenning Fuggelsangen stilna ha Svart og dyster himmilkvelving Spår um dæ som kåmmå ska

Går eit søkk i liv og levnad Ved det fysste varme drønn Kå bli dommen for min lagnad Høyre nugun på mi bønn

Elding flyg i ville høe Regnet hardt mot bakka smeill Skogen skrik i arme nøde Kjøm mitt daudhaugg nå i kveld? Ha ’kje sett slikt vær på leingje Kanskje eilder, nugun gong Ligg her knyte me i sengje Stugu tykkjyst altfor trong

Kvasse glimt i myrkje blenkje Vind og væte vise teinn Uppi li’n forlatt og einsle Står ein furukeill og breinn

Så reidd, kjeinne kå det bit Ser da ut som at alt kjøm hit Fløtt me onda glas og dør Sjå ut, dæ e knappast tør E støkk, det glema og det smeill Håmmårhånd uppi skyom gneill Tor heinn kjøre bukkein hardt i kveld

Langt um lengje ljoset seira Kjøm eit gråle bél i øst Regnet stilna, fauna feira Finn i renska luft si trøst Fuggelsangen atter trilla Va ’kje endin likevel Ser ein ikøynn som forvilla Tumla ut frå rusk og ræl

Nå tek angst og otte ende Berre furukeill’n står svart Ned mot jord’n n åsyn vende Siste reis for honom vart

E går – stilt utpå gard’n Ser tomt over grunne dal’n Tunt slør tå røyken grå Sig trist over elve nå Va du redningje for me E står, men du går i kne ¨Tankjin min i kveld ska gå åt de….