Bygdadyruppdrett

E ser du står og glåme Så slevet heng i tåme Du samla info åt din muntlige roman Slik finn du tvilsom glede Få ti det, dyrk og spre det Prosessen virka både kynisk og infam Du sammenfatta alt på snedigaste vis Og skøyte på der någå mangla mæ eit glis Så ska det dømmast millom gale, dumt og rett Slik æ visst progresjon i bygdadyruppdrett

FÆ TRU DU FINN NÅGÅ FEITT Å SETJA TEINN TI, KJÆRE E SKA ’KJE STÅ HER OG KASTE BURT DI DYREBARE TID

D’æ malt i kvasse penne Meir heill du veit, keinn hende Og sjølve ordet æ eit våpen utta tvil Gjort skarpt mæ stål og bryne Gje sår som ikkje syne Som likevel keinn både skade hardt og svi E trur ’kje heilt at du æ ondskap sætt i drift Det æ meir i otenktheit du sprer di sure gift Men hevn og oklokskap har såmmå nedslagsfelt Ei mager trøst for deinn hvis tåre ska bli felt

TÅ DEINN TANKJIN DER OG TENK ’N ENDA EIN TUR KANSKJE FINN DU FOR GODT Å HEILDE KJEFT, VERA LUR DU VIL TREFFE DE SJØL SÅPASS DET GNEILL NÅ EIN DAG KJEINNE DYRET SNO SE VILT I FRYD OG BEDRAG