Haust, kven er du?

Haust du gyller alle trer, før du kler av sommarkler fjørlett fell så lauvet, sakte på min sti drysser ned melankoli, som om livet er forbi

REFR: Haust, kven er du Det som dreiv mot det fullkomne begynnar å snu Haust kven er du? Er du i slekt med døden mon tru?

Haust du blottlegg alle savn Kallar fram dei gløymde navn Alle knuste draumar, alle løynde spor Alt det håp som dødde, det skal omskapast frå jord.

Fuglar samlast over alt dei forlet oss, det blir kaldt

Gleda mi tok slutt, men det er ikkje sorg Trist set eg her, i mi haustlege borg