Junimorgon

Månen e bleik som ei helsing frå ei juninatt som lar den få stå no stige sola opp, den strør sin glans i dogg og tåkeslør

Surrande liv i enge og tre en frodig bris tar luktene med dagen e der som en bortgøymt sti en skatt av enno ubrukt tid

Om du var her no skulle eg kjenne deg og ditt hjerte som slo

Sjøen e blank, et levande speil måkene glir som svevande seil no er allting ro, alt står på vent i en dag der ingenting har hendt

Om du var her no skulle eg kjenne deg og ditt hjerte som slo berre vere te og kjenne på fryd over alt som ska skje