Jørånnatten

Han stenn i solnedgangen i stolt siluett Tenk alt han har hørt, tenk alt han har sett Han lokkar på folk ifrå bygd og frå by Sender regnet mot åker og draumar mot sky Møt meg på Jørånnatten

Du kan gå dit på beina, du kan gå dit på ski Høre vinden fortelje når han fér forbi Kjenne pusten i bringa, kjenne hjertet ditt slå Du må slite, min venn, og så, vent å sjå! Møt meg på Jørånnatten

Og høgt der oppe på randa mellom himmel og jord Aldri er du så liten, aldri er du så stor

Han veit det godt, du veit det med Hårr røtane dine ligg, hårr du høyrer til Men langt der i nord ropar han til deg: «For du komma nokken veg, må du over meg» Møt meg på Jørånnatten