Jeg har en venn

Denna songen steig i mot meg lys og svær Den kom fra deg, for du er krafta i alt eg gjer Når havet brølar og kroppen verker Gjer du meg modigare og sterkare, vakre venn

Eg fekk brevet ditt på sjøve julefta Diktet du skreiv gjer meg både trist og glad I alle hamner og alle byar I alle stjerner og alle godversskyer ser eg deg

Jeg har en venn, men han er ikke her Jeg har en venn, men han er ikke her Han er på sjøen, han pløyer bølgen Han frykter Gud og han elsker meg

Eg pussar måling og rust til blanke stålet skin Så legg eg handa der og tenker på huden din Og når stempelslaga dirrar som varme kjærtegn, er det rart det svirrar litt rondt for meg I går stod regnbogen som ein port på himmelen Slike tegn får meg til å savne deg gruleg igjen Og i kveld i solnedgangen stod eg i baugen og ropa denna sangen heim til deg

Jeg har en venn, men han er ikke her Jeg har en venn, men han er ikke her Han er på sjøen, han pløyer bølgen Han frykter Gud og han elsker meg Når eg kjem heim skal eg synge visa mi med deg Gå ned på kne og be vil du gifte deg med meg Nå er det seint her på  lugaren Sjåast i draumane mine, kjære Maren, jenta mi

Jeg har en venn, men han er ikke her Jeg har en venn, men han er ikke her Han er på  sjøen, han pløyer bølgen Han frykter Gud og han elsker meg