Kvalsongen

Tidleg ein morgon ein solvakker dag gjekk jenta åleine i  era bak naustet der låg det ein stranda kval diger som blåkval kan væra

Og jenta ho sat seg på berget ned Ho vart ikkje redd men forundra Blåkvalen song på sitt siste vers, Og tonen i naustveggen dundra

Din tone er vakker men klangen so mørk sa jenta med auge som tindra Sei meg kva kjære kval kan eg gjera for deg? Sei meg kva so kan smerta di lindra

Takk vesle jente for tanken so ven di nærheit e nok sku eg meina Eg har levt te fulle, no svinne eg hen og eg slepp å døy her åleina

Ref: Høyr vesle jente med livet i vente, du skal ikkje grina for meg Lev mens du leve, og svev mens du sveve min siste song dan e te deg

Når Kvalen han song om livet te sjøs, då va da som tonen hans lysna Frå liv og leik med Californias kyst te mørke i ishavets tystnad

Livet i sør stod i kjærleikens tegn og vidareføring av slekta, so for eg te nord når sumaren kom, for å eta og halda på vekta

Ref

Ja sånn har han levd i snart hundre år med  okk og familie i havet Har hatt sine kampar og fått sine sår men livet har vore ei gave

Te deg vesle jente me syngje te sist: Må ho væra med deg Fru Fortuna. Kvalsongen stilna men vær ikkje trist. Han gjekk klar både plast og harpuna.

Ref

da e ombord