Plogen

Je kjem ifrå skoger og vide åkrer Der svetta tel bonden får jorda tel å drømme Der suset i skogen gir rom tel å glømme Å sveve med imot evigheta

Je kjem ifrå fjella med evigkvite topper Med kvile og bot for mørbankede kropper Der vind' kjem med fabler om andre væler Der dem som her går i de gamles fæler

Så ta meg gjerne med Men følg meg hitatt For her vil je kvile under fjellet Imot skogen Der som mennesket lager furer med plogen.