Medpassasjer

Å! Vinden den bles - bles meg av garde

Å setta meg ned kom ikkje på tale Elt eg fekk vera va’ medpassasjer

Og sola renn ned møllom fjellet

Ho skin på meg, ingen og elle

Og nett da ho stupa lura eg på:

Kan du sjå meg i augun? Vi’ me bestå? E’ det ei meining? Den som lev’ fær sjå Sola gjeng ned 
Det e’ slikt som skjer Så nyt di reise som medpassasjer

Ein ting vi’ eg si, og detta e’ sant: Sola sto opp att, i det ho forsvant ein ana plass, færr andre enn meg

Higen i søket om full perfeksjon Ein burde fronte ein ana visjon Slutte med leit, og sett det ein har

Men kan du sjå meg i augun? Vi’ me bestå? E’ det ei meining? Den som lev’ fær sjå Sola gjeng ned 
Det e’ slikt som skjer Så nyt di reise som medpassasjer

I enden a’ regnbågån stend det ei gryte Du finn ho nok aller, så du treng ikkje syte Og fargjun i bågån e’ fine likavæl

Men kan du sjå meg i augun? Vi’ me bestå? E’ det ei meining? Den som lever fær sjå Sola gjeng ned 
Det e’ slikt som skjer Så nyt di reise som medpassasjer Nyt di reise som medpassasjer