Huldersølv

Langt oppi fjella der trølla bur

gjenge det ei jente rondt i Telemarks natur.

Ho e’ forheksande skjønn, med langt lyst hår.

Ho har vandra dessa skogan’ i åttehondre år.

Så ver på vakt og hør mitt råd min venn:

Slær ho kloa i deg slepp du aldri laus igjen.

Ho lokkar deg med inn i sitt fjell,

og der må du leva i evighet som trell.

Men du, du, du! Du må nok høre litt på meg.

Det e’ råd i denna visa som vi’ hjølpe på din veg.

For du vi’kje leva i evighet som trell;

så sjå nå etter rova - det kan redde deg i kveld.

Vakrare jente kan du aldri ha,

men merk mine ord; at skinnet kan bedra.

Ho vi’ lokke deg med så langt som det gjeng an

i sin evige søken etter ensom mann.

Så tek ho i frå deg friheten du har

og elt som e’ igjen e’ skyggen a’ ein kar.

Men du, du, du! Du må nok høre litt på meg.

Det e’ råd i denna visa som vi’ hjølpe på din veg.

For viss du’kje trur på tussar eller trøll

så tru heller ikkje ho som lovar huldersølv.