Lisjebreiløkjen

I Lisjebreiløkjen va det en meter djupt vi kleiv opp på steinen, tok dei flataste stup så svømte vi over der elva rann in og myste mot sola, med dei stoltaste grin en sildrebekk ved sida av blei te en mytisk dal der vi med gjørme smurde oss in te villmannskarneval

På Lisjebreiløkjen va det kuskit og klegg mødre med piknik på rutete pledd olje med kokkos og solfaktor null vi åt natronkake frå ei korg som va full og seinare då vi vaks te og allting i oss brann såg vi ei skjønnhet svømme ut, mens uskylden forsvann

Eg ser berre godvær, ser alt i en dis blå himmel og barndom, kor e ditt paradis eg trur kanskje alle har en sånn plass i seg eg knipsa og gjer deg et poloridfargefoto frå meg

For Lisjebreiløkjen e en plass kor som helst ei øy innst i sjela, der sjela e eldst den e der fremdeles, kanskje no meir enn før som grønt gras og latter bak ei halvopa dør no e eg her, og ser at alt e nesten som det va dei har hogge tred og dyrka jord, men e alt like bra? på Lisjebreiløkjen......