Sneia Månin

Sole søv og selva den som søvna salig med sole Månin måla mjukt i moll eit mållaus minne på jorde

E ser to lange skugga hånd i hånd går føre han og henne Veit dei leie einan før fyste gong og månin veit ko dei kjenne

Sneia dei månin, å sneia dei månin å sneia dei månin no Sneia dei månin, å sneia dei månin å sneia dei månin no

Bluge blikk som ber om meir enn bloma baka ein blåne Vara vill i vaksin vår når viljan veks undi måne

E ser to lange skugga munn mot munn som venta på han og henne Veit dei kjenne ein smak før fysste gong og månin veit ko dei kjenne

Sneia dei månin, å sneia dei månin…

Ååååååå… Sneia dei månin Ååååååå

E ser ein skugge i ei manisk ro Ein leik før han og henne Han bli bleik månin - vil kji sjå på no så´n finn ei sky som kan blende

Sneia dei månin sneia dei månin no Sneia dei månin, å sneia dei månin å sneia dei månin no

Sneia dei månin, å sneia dei månin å sneia dei månin no Sneia dei månin, å sneia dei månin å sneia dei månin no

Ååååååå… Sneia dei månin Ååååååå… Ååå Ååååååå… Sneia dei månin Ååååååå… Ååå