Den eine

Æ kji lange vegen frå tru te tvil Ska så lite te å gå se rådvill Om e eine dagen æ stø´ som fjell kan e rasa samen ein kveld…

På mitt beste sit e så høgt på strå Då kvesse kvelden se ein blank ljå Om e bli enn hoppa går ut på eitt Før noko inni me veit at du tek imot me…

Den eine, den eine som fanga alt i me åleine Heile væle i den eine som har fanga me, har fanga me Alt i me treng berre de

Æ eit uklart skille mellom svart og kvit Går e stemningsvill så kjem vel du dit Heile dagen bada i lys – men lell kjem mørke tanka mot kveld

Har ei stemme inni me som gjer me råd Va nå slett´kji alt e sku ha hørt på Æ så lett å vingle der vegen snur Æ kji støtt det bli som ´en trur Då står du der som…

Den eine, den eine som fanga alt i me åleine Heile væle i den eine som har fanga me, har fanga me

Fanga me Ja, du har fanga me. Fanga me Har sett me i førvaring

Den eine, den eine…