Koppalam

Eg såg eit lys frå ei ferja Sat på Hordaheimen Hotel Der utpå Nordnespynten, traff eg ho ein kveld Og ho drog meg ned ifjøra der, månen var halv Og i ei Bergensnatt so klar, song ho sin trall

Vil du bli min stolte hane, ska eg ve ditt koppalam Og me kan gå på beite, her i Hordaland Her i Hordaland

Me stakk ut på byen, og kronene forsvann Og eg tømte fjorden for whisky, til eg ikkje meir såg land Og eg hugsar ikkje bryllaup, eller pengane som gjekk til ein utepeis og platting der i huset som ho fekk Men aldri om eg gløyme hennar refreng eller alle våre netter og at ho kalla meg sin dreng

Vil du bli min stolte hane, ska eg ve ditt koppalam og me kan gå på beite, her i Hordaland Her i Hordaland

År har gått eg kan sjå ho dra God på gitar, det skal han ha Ho likte godt å syngja nned Og kunne alle songane [/en så ein kveld i baren på Hordaheimen Hotell seie mannen der bak disken "ho kjenne eg godt, vel!" Og mens han skjenka drammen og kvelden er på hell Så synge han og alle mann i mellom dei sju fjell

Vil du bli min stolte hane, ska eg ve ditt koppalam og me kan gå på beite, her i Hordaland Her i Hordaland