Stig på

Ho stenn på perrongen med kuffert og sekk Bygda blei for trong, ho må vekk Regn i håret, sku’ vore brur Men ho må heim te Bø, ingen retur

Toget e fullt av trøtte fjes Over midtgangen sit ein far og les I augunn te dottera på åtte ell' ni ser ho tjuge år tebake i tid

Stig på Stig på Stig på Ta plass, for reisa bynnar nå Stig på Stig på Gamle skinner, nye minner Stig på

Han stenn i spisevøgna og ventar i kø Ser på klokka, tri kvarter te Bø Veit 'kje hått han skal bli, må studere fysst Men han veit hått han e, kaffetysst

Ute ser’n ein kar med hekkesaksa si Ein kvist og ein te, han har god tid Lut i ryggen, ein gamal mann Måtte manne seg opp før hekken vann

Stig på Stig på Stig på Ta plass, for reisa bynnar nå Stig på Stig på Gamle skinner, nye minner Stig på

Ho har ofte bestemt seg og gjort ingenting Nå ser ho ut ruta, bygda forsvinn Ho har grua seg, var kvalm att i natt Skinnerytmen lokkar augunn att

Han betalar for kaffen, ser ein pråm i ei vik Det dyrt å vera fattig, kan 'kje helde på slik Så stenn’n ved setet som ei statue og ser på jenta som sev der ved sida seg

Ho drøymer om elt ho dreg ifrå: Om han som stakk, om den vesle ho skal få Han hugsar det mor hans sa: «Ha Gud i hjertet, så kjem elt te å bli bra»

Ho vaknar brått, ho ligg på skrå og tenker: "E det ei skulder eg gviler på?" Ho sett seg opp, flau og treg Han sier: «Eg tørte 'kje vekke deg»

Ho sku' hugse det som ei open grind te et gult hus mellom hegg og syrin Han sku' hugse at jorda spann På toget som ein guttunge, av som ein mann

Stig på Stig på Stig på Ta plass, for reisa bynnar nå Stig på Stig på Gamle skinner, nye minner Stig på

Dom stenn på perrongen, han og ho Sku' av i Bø båe to Her e sota liv bak sota glas Ein 240 med vekselbass

Men dom merkar bare ein sommarbris Dom veit båe to, treng 'kje bevis Som å setta utfor et ovarenn når han spør: "Kan eg sjå deg igjen?"

Stig på Stig på Stig på Ta plass, for reisa bynnar nå Stig på Stig på Gamle skinner, nye minner Stig på