Den minste stien

Ho budde i skogen, skogen budde i ho Nattergalstemme, rådyraugur og huldreblod Jeg møtte han ved steinen bare vi to visste om Han gråt da jeg reiste og lo da jeg kom Og jeg tenker på han av og til Og eg tenker på ho av og til Heile tida eigentleg

Me leia litt i lyngen, to stiar viste seg Så tok me den minste med lette ungdomssteg En finger langs med ryggen, et pust i øret mitt Så mista vi kontrollen i grønt, bått og hvitt Og jeg tenker på han av og til Og eg tenker på ho av og til Heile tida eigentleg

Kan`kje pakkas i eit minne, kan`kje meislast i ein ring Kan`kje gøymast i eit hjerte, kan`kje gjerast inn Tenk å forsiktige me hadde vore om me visste Håssla ord og håssla farvel som var det siste Og eg tenker å på ho av og til Og jeg tenker på han av og til Heile tida eigentleg