Sølv cabriolet

Salen den va tom Og elle cowboyene hadde reist heim Han satt aleine og lurte Hått blir det neste som skjer?

Det hadde vore ein flom Av dyre drinker og av billige folk Han hadde ridd på ein bølge Og ønska enda meir

Og det va da han hørte lyden utefrå grusen Han gjekk ut i månelyset og glømde snusen

Det va ein sølv cabriolet, cabriolet va det Det va ein sølv cabriolet, cabriolet va det Det va ein sølv cabriolet, det va cabriolet va det…

Og for eit herleg syn Ja, det va nesten så han mista vettet heilt For i det blinkans gliset såg han eit kjempesmil Ho va på veg te byn Ho sa ho trengte ein å dele turen med Og før han visste ordet av det satt han i åpen bil

Ho kjørde fortære enn skelta gjedde dei lov te Og han va utruleg glad for å bli med

Det va ein sølv cabriolet, cabriolet va det Det va ein sølv cabriolet, cabriolet va det Det va ein sølv cabriolet, det va cabriolet va det…

Vel, ho vaˋkje så fin, men ho va den beste av kvinner Og elt ekkje gull sjølv om det skinner

Det va ein sølv cabriolet, cabriolet va det Det va ein sølv cabriolet, cabriolet va det Det va ein sølv cabriolet, det va cabriolet va det…